Ελαφριά υλικά, εναλλακτικά καύσιμα, 4 λίτρα/100 χλμ πριν 34 χρόνια; Και όμως η Volvo τα κατάφερε!

Ελαφριά υλικά, τα εναλλακτικά καύσιμα, εξαιρετικά χαμηλή κατανάλωση καυσίμου είναι λέξεις-κλειδιά για τα αυτοκίνητα του σήμερα, αλλά όχι τόσο γι' αυτά που κατασκευαζόταν πριν 30 και πλέον χρόνια. Και όμως η Volvo  στα τέλη της άνοιξης του 1983 παρουσίασε ένα πρωτότυπο που είχε όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά!


Η ιδέα για το Volvo  LCP2000 γεννήθηκε το 1979 σύμφωνα με τις πληροφορίες που συλλέξαμε στο carblogger.gr από τον ιστότοπο hybridcars.com και wikipedia, εν μέρει από μια μελέτη για ηλεκτρικό αυτοκίνητο που έκανε η Volvo Cars το 1976 με επικεφαλή τον μηχανικό Rolf Mellde και εν μέρει από μια άλλη μελέτη για ένα υπερελαφρό μικρό αυτοκίνητο.
Ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένα πρωτότυπο ελαφρύ αυτοκίνητο, το οποίο να είναι εξαιρετικά οικονομικό σε καύσιμο, αλλά την ίδια στιγμή να είναι πολύ ασφαλές και να μπορεί να χρησιμοποιηθεί πρακτικά το έτος 2000.
Η ομάδα εξέλιξης του πρωτοτύπου με επικεφαλή τον Mellde, έπρεπε να εκμεταλλευτεί τόσο τα νέα υλικά και τις νέες τεχνολογίες που υπήρχαν αλλά και αυτα που ήταν υπό εξέλιξη.
Οι προδιαγραφές για το το LCP2000 ήταν να μπορεί να φιλοξενήσει τουλάχιστον δύο άτομα, να έχει μέγιστο βάρος 700 κιλά και κατανάλωση καυσίμου κάτω από 4 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα. Οι στόχοι αυτοί το έτος 1979 ήταν εντελώς εξωπραγματικοί!


Τέσσερα αυτοκίνητα κατασκευάστηκαν με μικρές τεχνικές διαφορές μεταξύ τους και παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά σε ένα περιβαλλοντικό σεμινάριο στη Στοκχόλμη κατά τη διάρκεια τα τέλη της άνοιξης του 1983.
Το LCP2000 είχε διαφοροποιούνταν αρκετά από τα αυτοκίνητα της εποχής του. Σφηνοειδές και αεροδυναμικό αμάξωμα, κάθετο πίσω τζάμι, η τρίτη πόρτα άνοιγε σχεδόν από τη μέση της οροφής και αποτελούσε πόρτα εισόδου για του πίσω επιβάτες που καθόταν με πρόσωπο στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου!
Τα αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν είχαν τρικύλυνδρους κινητήρες 2 τύπων: Ο ένας ήταν χωρητικότητας 1,3 λίτρων και 50 ίππων και καύσιμο πετρέλαιο κατασεκευασμένος από ελαφρύ κράμα από μαγνήσιο και ο άλλος 90 ίππων με καύσιμο βενζίνη χαμηλών οκτανίων και βιοντίζελ (!!!) από χιτοσίδηρο θερμομονωμένος χωρίς χιτώνιο ψύξης στην κυλινδροκεφαλή και χρησιμοποιώντας το λάδι κινητήρα για την ψύξη του! 


Όλα τα πρωτότυπα που κατασκευάστηκαν είχαν κίνηση στους μπροστινούς τροχούς που συνδυαζόταν είτε με ένα πεντατάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή ένα ηλεκτρονικά ελεγχόμενο CVT (συνεχούς μεταβαλλόμενης σχέσης).
Σε όλο τον σχεδιασμό του αυτοκινήτου χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς διαφορετικοί τύποι πλαστικών, μαγνήσίο και αλουμίνίο τόσο για τη μείωση του βάρους, όσο και για λόγους ανακύκλωσης και μελλοντικής διαθεσιμότητας.
Η αγορά, ωστόσο, δεν ήταν ακόμα έτοιμη για αυτοκίνητα με "περιβαλλοντικές ευαισθησίες" το 1983. Τα συμβατικά αυτοκίνητα εξακολουθούσαν να κυριαρχούν καθώς το ζητούμενο της εποχής ήταν η δύναμη και οι επιδόσεις
Το LCP2000 δημιούργησε ένα μεγάλο ενδιαφέρον ως σχεδιαστική μελέτη και ως ιδέα. Οι μελέτες για τη συνολική κατανάλωση ενέργειας του αυτοκινήτου κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής από τις πρώτες ύλες μέσω της παραγωγής μέχρι την τελική διάλυση - αποτέλεσαν αργότερα τη βάση για την περιβαλλοντική στρατηγική της Volvo.
Σήμερα το LCP 2000 εκτίθεται στο Μουσείο της Volvo και εξακολουθεί να είναι τόσο ενδιαφέρον όσο ήταν πριν από 34 χρόνια, ίσως και περισσότερο σήμερα από ό,τι τότε.

Αν σας άρεσε το θέμα κάντε “Like” και "Share" στους Φίλους σας!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Loading...