Αυτοκίνητα που είχα μέχρι τώρα. Αναμνήσεις και εντυπώσεις: Lada Samara μοντ. 1991

Το καταλυτικό Samara 1.5 λοιπόν ήταν η επόμενη επιλογή ως δεύτερο αυτοκίνητο της οικογένειας για τα βλαστάρια της και αγοράστηκε καινούργιο το '91.. Από τη στιγμή της παραλαβής του αυτοκίνητο είχε πρόβλημα στο ηλεκτρονικό καρμπυρατέρ του και παρουσίαζε δισταγμούς στις 2500-3000 στροφές περίπου. Παρόλο που διορθώθηκε αρχικά, ήθελε κάθε 5000 χλμ περίπου καθαρισμό το καρμπυρατέρ. Τα προβλήματα αξιοπιστίας όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Στον πρώτο μήνα της ζωής του ακινητοποιήθηκε επειδή είχε κολλήσει το χειρόφρενο. Γύρω στις 30000 χλμ δεν έπαιρνε μπροστά με τίποτα. Αλλαγή καταλύτη ήταν η διάγνωση. Μετά από μερικές χιλιάδες χλμ με άφησε πάλι στα καλά καθούμενα. Πρόβλημα με το πηνίο του πολλαπλασιαστή.. Επίσης χάλασε και στα δυο πρώτα χρόνια και ο ανεμιστήρας από τον εξαερισμό που λόγω μεγάλου κόστους αντικατάστασης αλλά και απαισιοδοξίας ότι θα ξανασυνέβαινε, δεν επιδιορθώθηκε ποτέ. Κατά τις 40000 χλμ μας άφησε από δυναμό. Γενικά κάθε 3-4 μήνες το αυτοκίνητο έβγαζε ένα πρόβλημα που απαιτούσε επίσκεψη στο συνεργείο. Δεν έχω τύχει ούτε έχω ακούσει αλλού για πιο αναξιόπιστο αυτοκίνητο.
Ευτυχώς όμως είχε και κάποια προτερήματα. Είχε μεγάλη απόσταση από το έδαφος, κάτι που σου επέτρεπε να το χρησιμοποιήσεις χωρίς να το λυπάσαι και εκτός δρόμου. Η ανάρτηση του ήταν καλορυθμισμένη και σου έδινε την αίσθηση ότι το αυτοκίνητο πατάει καλά στο δρόμο. Βέβαια, όπως και το 127, τα οπίσθια του ήταν αρκετά ζωηρά στο άφημα του γκαζιού πάνω στη στροφή, κάτι που ήταν διασκεδαστικό μεν επικίνδυνο δε υπό κάποιες συνθήκες (όπως βροχή ή υψηλές ταχύτητες).
Από επιδόσεις τι να περιμένεις από 1500 κυβικά και 68 άλογα και 900 κάπου κιλά αμαξώματος; Καλή ροπή χαμηλά αλλά ψηλά, όσο και να ανέβαζες στροφές, τζάμπα βενζίνη χαλούσες. Το αυτοκίνητο απλά δεν πήγαινε. Βέβαια, ήταν πιο γρήγορο από τα GSA και 127 αλλά άλλα πράγματα περίμενα από 1500 κυβικά.
Ποιότητα κατασκευής; Ποιος Θανάσης; Από το πρώτο εξάμηνο και μετά άρχισαν οι τριγμοί, που νομίζω ήταν πιο πολλοί και από του 127! Τα πλαστικά του ταμπλό φθηνά και θεόσκληρα, οι διακόπτες και οι μοχλοί είχες την εντύπωση ότι από στιγμή σε στιγμή θα σου έμεναν στο χέρι και πολλοί από αυτούς επιβεβαίωσαν την αίσθηση αυτή.
Μετά το '95 που σταμάτησα να οδηγώ εγώ ο ίδιος το αυτοκίνητο αυτό, δεν ξέρω και πολλά για τα προβλήματα που έβγαλε. Από ότι θυμάμαι όμως έπαψε να μας απασχολεί τόσο συχνά.
Το αυτοκίνητο το κρατήσαμε περίπου μέχρι το '96 'η '97 και το δώσαμε για ένα κομμάτι ψωμί γιατί ήταν ερείπιο με 80000 περίπου χλμ.
Τελικά το φθηνότερο πολλές φορές βγαίνει πολύ ακριβότερο από ότι νομίζουμε..και το Lada Samara μας το απέδειξε αυτό περίτρανα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Loading...