Αυτοκίνητα που είχα μέχρι τώρα. Αναμνήσεις και εντυπώσεις: Suzuki Swift 1.0 μοντ. 1990

 Λένε ότι τον πρώτο μας έρωτα δεν τον ξεχνάμε ποτέ. Έτσι συμβαίνει και για το πρώτο μας αυτοκίνητο. Μπορεί το Swiftάκι να μην ήταν το πρώτο αυτοκίνητο που οδήγησα, ήταν όμως το πρώτο που αγόρασα με δικά μου χρήματα, και αυτό το κάνει μοναδικό σε επίπεδο εντυπώσεων και αναμνήσεων! Το αγόρασα μεταχειρισμένο το '95 και συμβίωσα 3,5 χρόνια μαζί του. 
Γενικά ήταν ένα πολύ καλό αυτοκίνητο, ιδανικό θα έλεγα για έναν νέο με λίγα βαλάντια..Όμορφο, οικονομικό, αξιόπιστο, με αρκετό 'γκάζι' για 1000ράκι! 
Γνήσιος Ιάπωνας, δεν μου δημιούργησε ποτέ στα 50000 που έκανα μαζί του κάποιο σημαντικό πρόβλημα., παρόλο που δεν του συμπεριφερόμουνα με το 'γάντι'! Στα 3,5 χρόνια άλλαξα 
  • το λάστιχο του τζαμιού της πόρτας του οδηγού
  • 2 φορές το τελικό καζανάκι που τρύπησε
  • τα αμορτισέρ της πίσω πόρτας 
  • δίσκο / πλατό
 Ωστόσο τα αναταλλακτικά του ήταν πανάκριβα! Θυμάμαι ότι τα αμορτισέρ της πίσω πόρτας έκανα 10000 δρχ το ένα, και γι' αυτό κι εγώ άλλαξα το ένα μόνο!
Ο 8βάλβιδος 3κύλινδρος 1000άρης κινητήρας του ακουγόταν αρκετά  και έβγαζε 56 άτια, αρκετά για να κινήσουν ζωηρά (τηρουμένων των αναλογιών) το αμάζωμα των 700 κιλών..Τραβούσε από το ρελαντί και το φόρτε του ήταν οι χαμηλομεσαίες στροφές..Ψηλά ήταν αξιοπρεπής, αλλά δεν ενθουσίαζε. Τα πράγματα στις επιδόσεις θα ήταν πολύ καλύτερα αν το αυτοκίνητο δεν είχε τόσο μακρυά κλιμάκωση το κιβώτιο του. Ειδικά η 4η και η 5η ήταν για πολύ ήρεμους οδηγούς διότι οι ρυθμοί επιτάχυνσης ήταν αργοί. Επιανε όμως κάπου 155-160 στο κοντέρ του κάτι που ήταν και είναι εντυπωσιακό για 1000άρι και μάλλον οφειλόταν στην πολύ καλή αεροδυναμική του αμαξώματος.
Κάπου το '95 το περιοδικό 4ΤΡΟΧΟΙ είχε μετρήσει σε σχετικό τεστ για το Swift επιτάχυνση 16,2 δλ από 0-100 και 37,4 δλ για τα 0-1000 μ.
Το σασμάν του ήταν αρκετά εως πολύ γρήγορο με μικρό λεβιέ, έμοιαζε με joystick και σε ενθάρρυνε να αλλάζεις γρήγορα ατχύτητες..
Στο Swiftάκι άρχισε να με ενδιαφέρει και η κατανάλωση της βενζίνης, οπότε έχω και μετρήσεις γι' αυτό. Εντός πόλης μου έκαιγε με αρκετά γρήγορη οδήγηση 8-8.5 l/100 km. Εκτός, ήταν κάπου στα 6-7 l/100 km με ζωηρούς ως γρήγορους ρυθμούς. Σε ένα ήρεμο (πως το 'παθα?) ταξίδι Αθήνα Θεσ/νίκη, είχα πετύχει και 5 l/100 km
Οδική συμπεριφορά. Το αυτοκίνητο ήταν αρκετά εως πολύ υποστροφικό, με τα 155/70/13 ελαστικά που φορούσε και σπανίως εως ποτέ εκδήλωνε τάσεις υπερστροφής και μόνο αν το επιδίωκες (χειρόφρενο). Παρόλο που δεν έγερνε πολύ στις στροφές και οι αναρτήσεις έλεγχαν ικανοποιητικά το αμάξωμα, δεν μπορώ να πω ότι έφταναν το συνδυασμό άνεσης / κρατήματος των αναρτήσεων του Fiat 127, κάτι που τιμάει άπειρα τους Ιταλούς! Πάντως ήταν σταθερό στις υψηλές ταχύτητες (>120) και ταξίδευε άνετα αλλά κάπως 'νευρικό' στις ανοιχτές καμπές μάλλον λόγω του μικρού του μεταξονίου.
Ποιότητα κατασκευής: Εδώ το Swiftάκι δεν ακολουθούσε την ιαπωνική παράδοση χωρίς όμως να είναι απογοητευτικό. Παρόλο που η συναρμογή των πλαστικών ήταν καλή, άκουγες τριγμούς κατά την οδήγηση. Σίγουρα όμως ήταν καλύτερα από τα προηγούμενα Lada Samara, Fiat 127. Κάτι που με ψιλοχάλαγε ήταν ότι μονίμως νόμιζα ότι έχω αφήσει κάποιο παράθυρο μισανοιχτό! Και αυτό γιατί η ηχομόνωση ήταν ελλιπής και ακουγόταν οι εξωτερικοί θόρυβοι.
Το τιμόνι του είχε αρκετά καλή αίσθηση, έκοβε πολύ και παρόλο που δεν ήταν υδραυλικό, ήταν αρκετά ελαφρύ, χωρίς να έχει πολλές στροφές από άκρη σε άκρη..
Χώροι. Οι χώροι του ήταν αξιοπρεπείς για 4 άτομα, ο χώρος των αποσκευών του ήταν κάπως μικρός, ωστόσο λίγο με ένοιαζε τότε..
Γενικά το Swiftάκι ήταν και είναι ένα ερωτεύσιμο αυτοκίνητο με πολύ περισσότερα προτερήματα από ελλατώματα, ιδανικό για νέους που δεν τους πολυενδιαφέρει η ποιότητα κατασκευής, δεν θέλουν να ξοδεύουν τα λεφτά τους σε βενζίνη, θέλουν όμως ένα χαριτωμένο και αξιόπιστο αυτοκίνητο.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Loading...